مجید انتظامی یک موزیسین حکومتی

باید کمی می گذشت تا در لابلای جستجوهای اینترنتی دیده نشوم! بله از اتفاقی می خواهم بنویسم که کمتر حرفی زده شد و حتی خیلی ها از واهمه ای که داشتند موضوع را ندیده گرفتند اما مگر می شود کنسرتی با این همه هزینه برگزار شود و خبری نباشد ؟

واقعیتش نمی شد. فردای کنسرت با روزنامه تماس گرفتند که حتما در روزنامه خوب منعکسش کنید. اما چه را خوب منعکس کنیم؟ مگر بنده باید چشمانم را به هر اشکال و ایرادی که به کارکنسرت وارد بود ببندم و مثل افراد نشسته در وی آی پی هی بگویم به به!

ماجرا از این قرار بود که سمفونی کارون با حضور مقامات دولتی-حکومتی به اجرا درآمد. و پشت درها برای مرگ کارون تجمع برپا بود! کارونی که یک زمانی پرآب ترین رود ایران بود و در آن می شد کشتیرانی کرد امروز به علت سدسازهای نادرست خشک شده ! حالا شرکت سازنده ی سدها بر روی کارون که موجب مرگ آن شده  سمفونی ساخته و دم از حیات می زند! کارونی که دیگر زنده نیست تا زندگی و نشاط به منطقه بدهد! حتی خاک حاصلخیز کارون مدتهاست که به خارج از ایران قاچاق می شود آنوقت سمفونی کارون جز دهن دره ای به هوادارن ایران زمین و محیط زیست چه می تواند باشد؟

مجید انتظامی که همواره مورد توجه نگاه دولتی بوده در این مراسم رهبری ارکستر را بر عهده داشت و اگز از من می پرسید این سمفونی که در چهار موومان اجرا شد چیزی بیشتر از ملغمه ای از آثار آشنای او در موسیقی فیلمهایی چون بوی پیراهن یوسف و از کرخه تا راین نیست!  بعد از پایان کنسرت امکان مصاحبه با ایشان نبود چراکه به لحاظ امنیتی پشت صحنه محاصره شده بود و خبرنگاری را به درون راه نمی دادند جز دوربین صدا و سیما!
فردا برنامه هم با روزنامه تماس گرفتندکه از برنامه خوب بنویسید! برای همین چیزی ننوشتم از این همه شعبده بازیهای مورد پسند مدیران دولتی!